Νίκη των τετριμμένων

Φυσούσα δυνατά μέχρι να διώξω
τα σύννεφα, γεννούσαν τη βροχή.
Φυσούσα να φανεί το ουράνιο τόξο
το γκρίζο να απαλύνει… το τραχύ.

Μα κάποτε μού τέλειωσε ο αέρας
τα σύννεφα παρέμειναν εκεί·
σχημάτιζαν αυτό το ουράνιο τέρας
στον εφιάλτη μου που κατοικεί…

κι ενώ πνιγόμουν απ’ την ασφυξία
τον εφιάλτη ονόμασα ουρανό
τού ’δωσα την υπέρτατη αξία…

ζώντας και με καινούρια δεδομένα
κατέβηκα ησύχως το βουνό…
είχαν νικήσει πια τα τετριμμένα!

Πόσο «συνεπής» είναι άραγε ο ποιητής μας μ’ αυτή την πραγματικότητα, μέσα σε ένα ιστορικό πλαίσιο που την καθιστά και την αναδεικνύει σε Αλήθεια, ξεπερνώντας έτσι αυτή καθαυτή και την ίδια την πραγματικότητα;

Η πορεία μιας ζωής που σημαδεύεται συχνά από τη μοίρα του καθενός διαφοροποιεί και προσδίδει μια πλήρη αυθεντική ατομικότητα στον άνθρωπο. Ο χρόνος δεν επηρεάζει μόνο εξωτερικά, αλλά μεταπλάθει, λυγίζει, γυμνώνει… Καταστρέφει τη φύση του ανθρώπου, αλλά βγάζει από το υλικό του μορφές που δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί κανείς στη νεότητά του. Μορφές, σαν αυτές που ο ποιητής μας πλάθει με τα στοιχεία της φύσης και με τα λόγια της καρδιάς του…

Ο επιγραμματικός λόγος απαντάται σε πλήθος πολιτισμών διάσπαρτων σε όλο τον κόσμο και η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων. Στο βαθμό που δεν αποσκοπεί να γίνει σύνθημα (χωρίς και πάλι αυτό να σημαίνει ότι ένα επίγραμμα που δημιουργήθηκε ή χρησιμοποιήθηκε ως σύνθημα έχασε το ποιητικό του περιεχόμενο μόνο και μόνο γιατί έγινε ή έστω προσπάθησε να γίνει σύνθημα) και δεδομένου ότι η ποίηση τελικά παραμένει ανόρισμη δεν είναι παράλογο να θεωρηθεί ως ποίηση με μία όμως σημαντική παρατήρηση: Ο επιγραμματικός λόγος, ακόμα και αν ο δημιουργός του τον κοινοποίησε επεξεργασμένο σε σχέση με αυτόν που στιγμιαία συνέλαβε και είπε, μεταφέρει αυτούσια αυτή τη στιγμή όσο κανένα άλλο είδος ποίησης – λόγου γενικότερα.

Ο Ορχάν Βελί Κανίκ (Orhan Veli Kanık) ήταν Τούρκος ποιητής. Ο Ορχάν Βελί είναι γνωστός υπερασπιστής μιας ποίησης χωρίς εκτεταμένα στυλιστικά στοιχεία και επίθετα, και προτιμά ένα στυλ γραφής εγγύτερο του ελεύθερου στίχου.

Διακρίνεται για τη μοναδική φωνή του και το συναισθηματικό βάθος που υποφώσκει στην φαινομενικά εύκολη φύση των στίχων του. Η ποίηση του χαίρει εκτίμησης τόσο από το ευρύ κοινό όσο και εντός των ακαδημαϊκών κύκλων.

«Ο Ορχάν πρόλαβε να δοκιμάσει στη σύντομη ζωή του όση ποιητική περιπέτεια βίωσαν μερικές γενιές Γάλλων ποιητών μαζί» —Οκτάυ Ριφάτ

Ήδη στα 36 του, όταν και πέθανε, ο Βελί ήταν μια…

Το βιβλίο αυτό αποτελεί τη δεύτερη ποιητική συλλογή του Θάνου Πάσχου. Τον ευχαριστούμε πολύ για τη δωρεάν προσφορά του!

«Η Ελένη της καρδιάς μας», μας βάζει και πάλι σε σκέψεις, μας προκαλεί να ταξιδέψουμε και να αναρωτηθούμε… υπάρχει εξήγηση για καθετί που ζούμε; Πού οδηγούμαστε; Λέξεις όπως χρέος, κρίση, αλήθεια.. τις βιώνουμε στην σημερινή πραγματικότητα, και λέξεις όπως μοναξιά, αναμνήσεις, φυγή αναγκαζόμαστε μέσα από αυτή την πραγματικότητα να τις ζήσουμε… όλα είναι ένας κύκλος.. με κάθε κακό και ένα καλό, με κάθε λύπη και μια χαρά…

Και εγώ με τη σειρά μου, λοιπόν, σας προκαλώ να την διαβάσετε..

Μια Ποιητική συλλογή που κάθε της ποίημα θα μπορούσε να αποτελέσει μια έμπνευση, μια ιδέα για ένα καινούργιο συγγραφικό δημιούργημα…. Και όχι μόνο!

«Ας γίνει η οργή μας δημιουργία».. μέσα σε αυτή μπορούμε έστω να βρούμε προσωρινή λύτρωση…

Ευαγγελία Κύρτσιου

A D.C native (born May 26, 1992), J Rivera speaks of the trials and tribulations of being a teenager. From depression to break ups all the way to his views on the school systems in America. Not to mention the occasional rebel like attitude displayed in such pieces like Fuck You or Famous Last Words.

Συνοπτικά – και ιδιαίτερα στο έργο του Ρεμπώ – πρέπει να πω ότι αρνήθηκα συνειδητά τη φιλολογική μετάφραση. Ας κριθώ, απ’ το εάν πρόδωσα την πικρία του και, φυσικά, από αυτούς, που έχουν να προτείνουν κάτι άλλο ως εξήγηση, στο τι τον πίκρανε και στο τι τον εξόργισε. Κάτι άλλο από τις προσεγγίσεις που καλύπτουν την έλλειψη της ίδιας, δικής αντοχής στην ξηρασία της όποιας μεταμοντέρνας εγκεφαλικότητας ή, όποιας, αρ-υστερικής προσέγγισης που βρομά ποδαρίλα και ό,τι λέει, ακούγεται περισσότερο από ηχώ φωνών σε σαλόνια πολλών τετραγωνικών μέτρων παρά μέσα από την αντάρα της διαβεβλημένης ουσίας του ανθρώπινου όντος. Η μοίρα του, άλλωστε, στα χέρια των υπερρεαλιστών δεν αντιμετωπίστηκε λιγότερο χυδαία.

«Η σιωπή της Σίβας» αποτελεί ένα έργο πρωτότυπο τόσο ως προς το ποιητικό της υλικό όσο και ως προς το εκδοτικό εγχείρημά της. Μέσα από την ανάγνωση παλαιοτέρων κειμένων, δοκιμάζεται μια ανακατασκευή μύθων ώστε η νέα τους σήμανση να περιγράψει ένα καινούργιο, σύγχρονο περιεχόμενο. Η φωνή που μιλάει τα ποιήματα, είναι αυτή του Βασιλέα Σολομώντα, βιβλικού προσώπου και φερόμενου ως συγγραφέα βιβλικών κειμένων. Η Σίβα του τίτλου είναι η…

… Μέσα σε στροφές και στίχους, λιτά λόγια … Αγάπη, πόνος, λήθη, σκέψεις γι’ αυτόν τον κόσμο, γυμνές αλήθειες …

Σ’ αυτή τη ποιητική συλλογή, ο καθένας θα ανακαλύψει κάτι από τη ζωή του, κάτι κοινό ή παρόμοιο ή και διαφορετικό, όπως θα το ήθελε, όπως θα το ονειρευόταν …

Η Ελένη Σεμερτζίδου, με το μοναδικό τρόπο της, μας ταξιδεύει στο μονοπάτι της ψυχής της, που το τέλος του κάθε άλλο παρά λυτρωτικό μπορεί να είναι …

Ευαγγελία Κύρτσιου