Ψηφιακή έκδοση του βιβλίου του Σχη (ΤΘ) Καραϊσκου Δημητρίου, που περιέχει πολύ ενδιαφέροντα αποσπάσματα από την ζωή, τα θαυμαστά γεγονότα και τις διδαχές του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου. Αποτελεί επιτομή του βίου του Γέροντος που έγραψε ο αείμνηστος + Ιερομόναχος Ισαάκ.

Κείμενο με τις εμφανίσεις της Παναγίας σύμφωνα με την Ορθόδοξη παράδοση.

Το βιβλίο αυτό περιγράφει τα οράματα που είδε και τα θαύματα που έζησε ο Κώστα Καννέλος. Είναι αυτόπτης μάρτυρας και από τους πρωτεργάτες των γεγονότων που συνέβησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960 στη Θερμή Λέσβου σχετικά με την εύρεση των λειψάνων των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης…

Τι συμβαίνει στη ψυχή όταν αφήνει το σώμα κατά την ώρα του θανάτου; Σε ποιά κατάσταση βρίσκεται από την ώρα εκείνη μέχρι την Τελική Κρίση; Προσφέρουν άραγε τα πολυάριθμα σύγχρονα βιβλία για τη μετά θάνατον ζωή κάποιες πραγματικές απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, ή απλώς και μόνον υποδηλώνουν μια πραγματικότητα την οποία ακόμα και όσοι “επιστρέφουν από τους νεκρούς” συχνά παρανοούν;…

Το δεύτερο τεύχος από τη σειρά “Πώς και γιατί στην εκκλησία μας”.

Μία χώρα υπάρχει στον κόσμο, το Όρος Άθως, είπε ο Βυζαντινός χρονογράφος Γρηγοράς. Το Άγιον Όρος, τόπος στον οποίον ο χρόνος συνετρίβη…

Η θέση του ομότιμου καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Στυλιανού Γ. Παπαδόπουλου για τον Απόστολο Παύλο και το έργο του. Το κείμενο περιλαμβάνεται στο δίτομο έργο “Απόστολος Παύλος και Κόρινθος. 1950 χρόνια από τη συγγραφή των Επιστολών προς Κορινθίους – Πρακτικά Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου, Κόρινθος 2007”.

Όπως και παραπάνω αναφέραμε, στον πόλεμο του 1940 – 41 ο π. Θεόκτιστος Αλεξόπουλος επιστρατεύτηκε. Αξίζει να σημειωθεί πως συνολικά εννέα μοναχοί από την Αδελφότητα της Ζωοδόχου Πηγής της Λογγοβάρδας υπηρέτησαν τότε στο Μέτωπο, οι δύο ως κληρωτοί και οι εφτά ως έφεδροι επιστρατευμένοι, από τους οποίους μάλιστα ένας σκοτώθηκε…

Μια προσέγγιση στο Μυστήριο του Βαπτίσματος.

Ο όσιος Σεραφείμ, ο στάρετς του Σάρωφ, γεννήθηκε στην πόλη Κουρσκ της Ρωσίας από θεοσεβείς και εύπορους γονείς, τον Ισίδωρο και την Αγάθη Μοσνίν, στις 19 Ιουλίου του 1759, και στο άγιο βάπτισμα πήρε το όνομα Πρόχορος. Ο πατέρας του ήταν εύπορος και είχε πολύ ζήλο για τον Οίκο του Θεού, η μητέρα του ξεπερνούσε τον σύζυγό της στην ευλάβεια και τις αγαθοεργίες. Σε ηλικία τριών ετών ο Πρόχορος έχασε τον πατέρα του.